ائتلاف «آزادی نرگس» خواستار آزادی فوری و لغو احکام نرگس محمدی شد
۲۳ بهمن ۱۴۰۴
ائتلاف «آزادی نرگس» صدور احکام جدید زندان برای نرگس محمدی، مدافع حقوق بشر، نویسنده و روزنامهنگار را به شدت محکوم میکند. این ائتلاف از جامعه جهانی میخواهد برای حفظ امنیت و سلامت جسمی و روانی این برنده جایزه صلح نوبل که جانش در پی تهدیدهای فزاینده در دوران بازداشت در خطر است، اقداماتی فوری و عملی انجام دهد.
کمیته راهبردی ائتلاف «آزادی نرگس» اعلام می کند: «وضعیت این برنده نوبل در زندان، تنها یک مورد استثنایی نیست؛ بلکه نشانی از آسیبپذیری و خطراتی است که تمامی زندانیان سیاسی و عقیدتی در ایران با آن روبرو هستند. گزارشهای رسیده از منابع معتبر درباره وضعیت نرگس محمدی و سایر زندانیان به شدت نگرانکننده است. حکومت ایران در پی اعتراضات سراسری، فشار بر زندانیان سیاسی را که تعدادشان رو به افزایش است، دوچندان کرده است. مدافعان حقوق بشر، روزنامهنگاران، نویسندگان و هنرمندان در صف اول مبارزه برای ایرانی آزاد و دموکراتیک هستند. نرگس محمدی و تمامی زندانیان عقیدتی باید فوراً آزاد شوند و حق دسترسی به وکیل انتخابی، تماس منظم با خانواده و مراقبتهای پزشکی تخصصی داشته باشند.»
در تاریخ ۱۸ بهمن ۱۴۰۴، وکیل خانم محمدی اعلام کرد که او علیرغم مخالفتش، به شعبه ۱ دادگاه انقلاب مشهد منتقل شده است. او در اعتراض به روند ناعادلانه دادرسی، از ارائه دفاعیه خودداری کرد و بلافاصله با دو حکم سنگین روبرو شد: ۶ سال حبس به اتهام «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی» و ۱۸ ماه حبس به اتهام «تبلیغ علیه نظام». علاوه بر این، مجازاتهای تکمیلی شامل ۲ سال تبعید به شهر خوسف در خراسان جنوبی و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور برای او صادر شده است. خانم محمدی که اکنون در یکی از بازداشتگاههای امنیتی مشهد محبوس است، از سال ۱۴۰۰ تاکنون با مجموعاً بیش از ۱۷ سال حکم زندان دریافت کرده است.
نرگس محمدی در تاریخ ۲۱ آذر ۱۴۰۴، با خشونتی بیسابقه بازداشت شد. او که برای شرکت در مراسم خاکسپاری خسرو علیکردی، وکیل فقید حقوق بشر، به مشهد رفته بود، در جریان یک تجمع مسالمتآمیز و پس از سخنرانی درباره صلح و اتحاد ملی، توسط نیروهای لباسشخصی ربوده شد.
طبق اطلاعات تایید شده، مأموران او و دیگر زنان مدافع حقوق بشر همراهش را با چوب و باتوم به شدت مورد ضرب و شتم قرار دادند که منجر به کبودیهای شدید و احتمال شکستگی استخوان لگن او شده است. مأموران حین بازداشت با کشیدن موهای او روی زمین، باعث جراحات باز در پوست سر و کنده شدن بخشهایی از موهای او شدند. در جریان این هجوم، ماموران محمدی را تهدید کردند که «مادرت را به عزایت مینشانیم» و «امروز آخرین روز زندگی توست». به او گفته شد چون از نظر آنها «خنجری بر قلب جمهوری اسلامی نشانده»، آنها نیز «خنجری در قلب او فرو خواهند کرد». او با چنان شدتی از موهایش روی زمین کشیده شد که بخشهایی از پوست سرش کنده شد و زخمهای باز و دسته های مو و پوست به صورت سکهایجاهای خالی آشکاری بر جا گذاشته است. در داخل خودروی انتقال نیز، ماموران در حالی که زنی دیگر را برای تحویل دادن گوشیاش مجبور میکردند، بینی او را شکستند.
محمدی که از حالت تهوع، درد شدید قفسه سینه و فشار خون بسیار بالا رنج میبرد، گزارش داده است که دچار بیحسی شده و قادر به نفس کشیدن نبوده است. در زمان حضور در سلول انفرادی، صدای او شنیده شده که با فریاد «دارم میمیرم» طلب کمک میکرد؛ امری که این احتمال را تقویت میکند که او تصور میکرده دچار حمله قلبی شده است. علاوهبر این، او گزارش داده که به دلیل آسیبدیدگی لگن، تا چندین روز قادر به نشستن یا استفاده از سرویس بهداشتی نبوده است. ماموران عکسهای دقیقی از جراحات گستردهی او، بهویژه زخمهای عمیق پوست سرش، ثبت کردهاند. در اولین هفتهی بازداشت خودسرانه، نرگس محمدی دو بار تحت تدابیر شدید امنیتی به بیمارستان منتقل شد. یک پزشک تایید کرد که محمدی، که از جراحی قبلی خود فنر (استنت) در قلب دارد، پس از اهمالکاریهای پزشکیِ جدی در دوران بازداشت، به مراقبتهای تخصصی فوری قلبی نیاز دارد. در هفتهی اول بهمنماه، او در حالی که از حالت تهوع شدید رنج میبرد، بار دیگر برای اسکن سر منتقل شد (احتمالاً به بیمارستان رضوی مشهد)؛ جایی که پزشکان پمادی برای پوست سرش تجویز کرده و چندین تزریق نامشخص به او انجام دادند. او سپس برای هفتهها به انفرادی بازگردانده شد؛ در سلولی بدون پنجره با نور مصنوعی مداوم که تشخیص روز و شب را غیرممکن میکرد، در حالی که مجبور بود روی قالیچهای نازک بر روی کف سرامیکی بخوابد و غذای مناسبی نیز به او داده نمیشد.
جان نرگس محمدی همچنان در خطر فوری است. با وجود وضعیت بحرانیاش، او تحت بازجوییهای طولانی قرار میگیرد تا مجبور به اعتراف و محکومیت اعتراضات شود، اعتراضاتی که از۷ دی ماه آغاز شد و چندین هفته ادامه یافت و منجر به کشته شدن هزاران معترض شد. او با وجود تهدیدهای مستقیم مبنی بر اینکه «زنده نخواهد ماند» از پذیرش این درخواستها خودداری کرده است. عصر ۱۳ بهمن، نگهبانان به سلول او حمله کردند و همه بازداشتشدگان را با دستگاههای شوک الکتریکی مورد ضرب و شتم قرار دادند. پیش از دستگیری، محمدی تحت آزمایشهای تشخیصی برای تومورهای سینه قرار داشت؛ قطع این آزمایشها، همراه با ناراحتی قلبی و آسیبهای جسمی، خطر بالایی را به همراه دارد. با گذشت دو ماه از دستگیری ناعادلانهاش، به محمدی فقط دو تماس تلفنی کوتاه داده شده است که هر دو به طور ناگهانی قطع شدند، زیرا او سعی داشت وضعیت بازداشت و وضعیت فعلی سلامتی خود را بازگو کند.
خانم محمدی در تاریخ ۱۳ بهمن ۱۴۰۴ در اعتراض به بازداشت غیرقانونی و محرومیت از تماس با خانواده و وکیل، دست به اعتصاب غذا زد و ۶ روز بعد، در پی وخامت شدید وضعیت جسمانیاش به آن پایان داد.
نرگس محمدی، نایبرئیس کانون مدافعان حقوق بشر، تاکنون بیش از ۱۰ سال از عمر خود را در زندان سپری کرده و در مجموع به ۴۴ سال حبس محکوم شده است. او برنده جوایز معتبر بینالمللی متعددی از جمله جایزه صلح نوبل ۲۰۲۳ است.
ائتلاف «آزادی نرگس» که توسط بنیاد نرگس، انجمن قلم آمریکا، گزارشگران بدون مرز و فرانتلاین دیفندرز هدایت میشود، از همگان میخواهد برای آزادی فوری و بیقید و شرط او و تمامی زندانیان سیاسی در ایران همصدا شوند.
این بیانیه توسط کمیته راهبری ائتلاف «نرگس را آزاد کنید» صادر شده است و لزوماً منعکس کننده موضع همه اعضای ائتلاف نیست. کمیته راهبری توسط بنیاد نرگس، انجمن قلم آمریکا، گزارشگران بدون مرز (RSF) و فرانتلاین دیفندرز میشود.
با هشتگ زیر ما بپیوندید و خواستار آزادی فوری و بدون قید و شرط نرگس محمدی و سایر زندانیان سیاسی در ایران شوید.
#نرگس_را_آزاد_کنید
